Kort antwoord: de beagle heeft geen aparte Nederlandse naam. In het Nederlands heet het ras gewoon beagle, net als in het Engels. Zoek je een Nederlands soortwoord, dan is dat brak: de beagle hoort bij de brakken, de groep jachthonden die op geur jagen.
Waarom er geen vertaling is
Rasnamen worden zelden vertaald. Een labrador retriever heet in het Nederlands ook labrador retriever, en een jack russell blijft een jack russell. De officiële rasnamen worden vastgelegd door de internationale kynologische federatie, en Nederland volgt die. De Nederlandse rasstandaarden lopen via de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied.
Wat brak precies betekent
Brak is het Nederlandse woord voor een lopende jachthond die met de neus een spoor volgt en daarbij luid geeft. De beagle is daar een schoolvoorbeeld van. Andere brakken zijn de basset, de bloedhond en de Duitse brak. In puzzels of quizzen is brak dan ook het antwoord dat wordt gezocht als er om het Nederlandse soortwoord gevraagd wordt.
Waar de naam beagle vandaan komt
Over de herkomst bestaat geen zekerheid. De meest genoemde verklaring verwijst naar het Oudfranse becgueule, wat zoiets als luidkeels betekent, wat past bij een hond die tijdens de jacht flink van zich laat horen. Een andere lezing wijst op een woord voor klein. Beide verklaringen worden genoemd, geen van beide is bewezen.
Over het ras zelf
De beagle is een middelgrote hond, meestal tussen 33 en 40 centimeter schouderhoogte, met een uitzonderlijk goed reukvermogen. Hij is vriendelijk en sociaal, maar volgt zijn neus consequent boven zijn baas, wat hem lastig terugroepbaar maakt. Reken op minstens een uur beweging per dag. Meer over het ras op Wikipedia.
Samengevat
Beagle in het Nederlands is beagle. Zoek je het Nederlandse soortwoord voor het type hond, dan is dat brak. Wie een hond overweegt, vindt voorlichting bij het LICG.
